Historia
Kto jest kim wśród paladynów
Obsada syrakuzańskich pupi: Karol Wielki, Orlando, Rinaldo, Angelica, Bradamante, Ruggiero, królowie saraceńscy i Gano — oraz jak rozpoznać każdego z nich.
Znajdź datę spektaklu lalkowego ↗Szybka odpowiedź
Pupi opowiadają cykl karoliński: Karol Wielki i jego paladyni przeciw saraceńskim najeźdźcom, tak jak retellingowali go włoscy poeci renesansu. Bohaterowie, których najprawdopodobniej spotkasz, to Orlando, czempion; jego kuzyn Rinaldo; Angelica, księżniczka, którą obaj kochają; Bradamante, kobieta-rycerz w bieli; oraz Ruggiero, Saracen, którego ona kocha. Czarnym charakterem jest zdrajca Gano. Chrześcijańscy rycerze noszą emblematy rodowe; Saraceni noszą turbany i półksiężyce.
Skąd pochodzą te historie
Materia Francji, zwana także cyklem karolińskim, to zbiór średniowiecznych legend o Karolu Wielkim i jego paladynach, który wyrósł ze starofrancuskich chansons de geste. Paladyni, czyli Dwunastu Parów, byli najznakomitszymi rycerzami jego dworu, a ich imiona różnią się w zależności od źródła, choć zawsze przewodzi im Roland. Włoscy poeci później przetworzyli ten cykl, dodając więcej fantazji i romansu: Orlando innamorato Boiarda i Orlando furioso Ariosta. Sycylijskie teatry lalkowe czerpały z tych poematów poprzez prozatorską adaptację publikowaną w odcinkach od 1858 roku.
Karol Wielki i Orlando
Karol Wielki to koronowany cesarz, któremu służą chrześcijańscy rycerze; historyczny Karol Wielki został koronowany na cesarza w Rzymie w 800 roku. Jego wielkim czempionem jest Orlando, czyli włoski Roland. Historyczny Roland zginął w przełęczy Roncevaux w 778 roku, a Pieśń o Rolandzie opowiada o jego bohaterskiej śmierci w tym miejscu. Legenda uzbraja go w miecz Durendal i olifant, róg. W poemacie Ariosta jego miłość do Angeliki doprowadza go do szaleństwa — scena przedstawiona na malowanym plakacie pupi widocznym tutaj.
Rinaldo i Bradamante
Rinaldo, włoski Renaud de Montauban, zaczynał jako jeden z Czterech Synów Aymona, braci, którzy po zabiciu przez Renauda jednego z bratanków cesarza prowadzili długą wojnę przeciw Karolowi Wielkiemu. Dosiada Bayarda, zaczarowanego konia, a w włoskich poematach jest kuzynem Orlanda i jego rywalem o względy Angeliki. Jego siostra Bradamante jest rycerką z własnego prawa: ubrana na biało, z białą tarczą i magiczną lancą, która strąca z konia każdego, kogo dotknie. W Orlando furioso to ona uwalnia Ruggiera z więzienia czarnoksiężnika.
Angelika, Ruggiero i węzeł miłosny
Angelika przybywa na dwór Karola Wielkiego jako księżniczka Kataju i sprawia, że każdy rycerz staje do współzawodnictwa o jej względy. Wymyka się im, zostaje uratowana przed morskim potworem przez saraceńskiego rycerza Ruggiera, a w końcu poślubia Medora, zwykłego żołnierza — i to właśnie ta wieść doprowadza Orlanda do szaleństwa. Ruggiero, wychowany w Afryce przez czarnoksiężnika Atlante, walczy po stronie Saracenów, dopóki nie zakochuje się w Bradamante, nie przyjmuje chrztu i nie poślubia jej. Ich historia przewija się przez Orlando furioso od początku do końca.
Strona saraceńska
Saraceni to wrogowie paladynów, a poematy obdarzają ich wspaniałymi królami. Agramante, król Afryki, przewodzi inwazji na Francję. Rodomonte, król Sarzy i Algieru, oblega Karola Wielkiego w Paryżu i tak bardzo się przechwala, że jego imię stało się słowem rodomontada; ginie w pojedynku z Ruggierem na weselu. Ferraù, saraceński rycerz, to kolejny stały bohater cyklu. Na scenie pupi Saraceni mają ostrzejsze rysy twarzy, noszą spodnie i turbany, a na zbrojach dźwigają półksiężyce i gwiazdy.
Astolfo i podróż na Księżyc
Astolfo, angielski paladyn i kuzyn Orlanda oraz Rinalda, jest komicznym bohaterem cyklu. Posiada złotą lancę, która strąca przeciwników z koni, magiczny róg, którego dźwięk zmusza wrogów do ucieczki, oraz księgę zaklęć z alfabetycznym indeksem. Gdy Orlando traci rozum, Astolfo wyrusza na hipogryfie, latającym koniu, by znaleźć lekarstwo, a następnie odjeżdża ognistym rydwanem na Księżyc, gdzie trafia wszystko, co zaginęło na Ziemi, i przywozi rozum Orlanda z powrotem w butelce. Właśnie dzięki takim epizodom cykl nigdy nie cierpiał na brak materiału.
Gano, zdrajca
Każdy cykl potrzebuje złoczyńcy, a ten ma Gano di Maganza, włoskiego Ganelona. W Pieśni o Rolandzie żywi urazę do swojego pasierba Rolanda i zdradza armię Karola Wielkiego na rzecz Saracenów, co prowadzi do zasadzki w Roncevaux. Zdrada rodu Maganza stała się we Włoszech przysłowiowa. Ilekroć Gano pojawia się w opowieści, zdrada rzadko jest daleko, a sama ta wiedza mówi wiele o danej scenie.
Jak odróżnić ich na scenie
Chrześcijańscy rycerze mają rzeźbione łagodne, symetryczne twarze, noszą krótką spódniczkę na zbroi i dźwigają herby rodowe na hełmie, napierśniku i tarczy, aby publiczność mogła ich rozpoznać. Saraceni mają bardziej wyraziste rysy. Postacie bez zbroi, takie jak damy, służba i postacie komiczne, tworzą osobną grupę. Uważnie obserwuj tarcze: gdy raz rozpoznasz emblemat Orlanda lub Rinalda, możesz śledzić ich w każdej bitwie.
Czytaj dalej: Marionetki po włosku: warto?
Źródła